Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

Eλένη Mενεγάκη: «Ναι υπάρχει δικαστική διαμάχη με τον πρώην σύζυγό μου»


Το γνώριμο φωτογενές πρόσωπό της γέμισε και πάλι την οθόνη. Όσο οι τηλεθεατές τρελαίνονται μαζί της τόσο περισσότερα είναι τα σενάρια και οι φήμες που κυκλοφορούν για εκείνη. Tελικά, τι ισχύει από όλα όσα λέγονται τελευταία για την Ελένη Μενεγάκη;

Και φέτος οι φίλοι της την περίμεναν με ανυπομονησία. Η μεγάλη πρωινή συντροφιά, που έγινε μεσημεριανή πριν από δύο χρόνια, συντονίστηκε ξανά στον Alpha για ένα ξεχωριστό ραντεβού, τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου. Από ένα ολοκαίνουριο σκηνικό, η Ελένη Μενεγάκη είπε την πρώτη «καλησπέρα» της σεζόν, με ένα χαμόγελο που παραμένει μέχρι και σήμερα μέγεθος μη συγκρίσιμο, αφού είναι κοινή πεποίθηση πως τα κοντινά πλάνα της είναι σήμα-κατατεθέν τού star quality που διαθέτει.


Η τηλεόραση, ευτυχώς ή δυστυχώς, μετριέται με τηλεθεάσεις και η λογική των αριθμών απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι η παρουσιάστρια κέρδισε την ψήφο εμπιστοσύνης του κοινού. 26,2% ήταν η ετυμηγορία για το νεανικό κοινό 15-44, με τις γυναίκες τηλεθεάτριες 
15-34 ετών να αγγίζουν το 32,3%. Η πρεμιέρα της εκπομπής Ελένη κύλησε σε ήπιους ρυθμούς, με θερμό κλίμα, χαμόγελα και καλή διάθεση, χωρίς εξάρσεις και «πυροτεχνήματα». Η ίδια, εξάλλου, τα τελευταία χρόνια έχει δείξει την προτίμησή της σε πράγματα και καταστάσεις που κινούνται σε ένα πλαίσιο που μεταφράζεται ως καθημερινό, φιλικό, παρεΐστικο, πιο ανθρώπινο, με κοινωνικές πινελιές, χωρίς να λείπει η νότα της αλληλεγγύης προς το συνάνθρωπο που χρήζει βοηθείας. Μια εκπομπή, με λίγα λόγια, διόλου ξεκομμένη από την ελληνική πραγματικότητα και διάσταση.


Παρόλο που έκανε οντισιόν για ανεύρεση νέων προσώπων, τελικά επέλεξε να κρατήσει την ομάδα της μπροστά και πίσω από τις κάμερες –με μοναδική προσθήκη τον 31χρονο ηθοποιό Γιώργο Παράσχο–, δεδομένου ότι έμεινε απόλυτα ικανοποιημένη από τις περσινές επιδόσεις. Όσοι τη γνωρίζουν καλά λένε πως η Ελένη, ακόμα και απόλυτα σίγουρη να είναι για κάτι, δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να συναντήσει νέους ανθρώπους, οι οποίοι θα μπορούσαν μελλοντικά να γίνουν συνεργάτες της. Βέβαια, το μόνιμο πρόβλημα στις οντισιόν της Ελένης είναι το ελαφρύ «σοκ» των συνεντευξιαζόμενων απέναντί της, γιατί, παρά την καλή της διάθεση, το γαλάζιο διαπεραστικό βλέμμα της μπορεί να «αγκυλώσει» τους υποψήφιους συνεργάτες της.

Πολύς λόγος έγινε και για την ανανέωση του συμβολαίου της για μια τριετία ακόμη, ενώ πολύ μελάνι χύθηκε για τη μείωση ή όχι των αποδοχών της. Άνθρωπος από το στενό της περιβάλλον, μιλώντας στο People, ομολογεί πως και ο ίδιος δεν καταλαβαίνει αυτή την εμμονή με την αμοιβή της παρουσιάστριας, σε αντίθεση με τις αμοιβές άλλων τηλεοπτικών αστέρων. «Επί μία εικοσαετία όλοι ασχολούνται με τα συμβόλαια της Ελένης και την ανανέωσή τους. Ωστόσο, αυτό κάτι σημαίνει. Δεν υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παρουσιαστριών που επί δεκαεννιά χρόνια εκτίθενται σε καθημερινή βάση, έχοντας τη δική τους εκπομπή. Σε αυτή τη δουλειά χρειάζεται πείσμα, τσαμπουκάς, μυαλό και δυνατός χαρακτήρας. Και η Ελένη όλα αυτά τα διαθέτει. Πόσες ακόμη παρουσιάστριες το έχουν καταφέρει αυτό, εκτός από την Ελένη;» λέει ο συγκεκριμένος άνθρωπος στο People.


 Μία από τις φήμες που γέννησε τίτλους –που για όσους βρίσκονται κοντά της έμοιαζαν με κακόγουστα αστεία– ήταν εκείνη που έκανε λόγο για πιθανή εγκυμοσύνη της παρουσιάστριας. Εξάλλου, από την πρώτη στιγμή της σχέσης της με τον επιχειρηματία Μάκη Παντζόπουλο, την ακολουθεί η φήμη της εγκυμοσύνης. Ούτε αυτή τη φορά, πάντως, οι διαδόσεις ευσταθούν, πόσο μάλιστα πρωτοσέλιδο εφημερίδας που έκανε λόγο για αποβολή. Εκείνη εμφανίζεται με στενά ρούχα που τονίζουν την αδυνατισμένη σιλουέτα της, ίσως και προς απάντηση των ανυπόστατων δημοσιευμάτων.

Η Ελένη πάντα, σε όλα τα χρόνια της καριέρας της, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού έπαιρνε δύο-δυόμισι κιλά. Ως άνθρωπος που δεν της αρέσει να στερείται και λατρεύει το καλό φαγητό, δεν είναι συνηθισμένη να υποβάλει τον εαυτό της σε δίαιτα. Μόλις επέστρεφε στην Αθήνα, κατάφερνε να χάσει τα ελάχιστα περιττά κιλά, εξαιτίας του άγχους για την προετοιμασία της εκπομπής. Φέτος, ωστόσο, αφέθηκε αρκετά, με αποτέλεσμα να πάρει έξι κιλά. Η ίδια η Ελένη ομολογεί στο People: «Θέλω να αρέσω στον εαυτό μου, θέλω να με προσέξω περισσότερο και η εικόνα μου με τα επιπλέον κιλά δεν μου άρεσε. Είχα χτυπήσει κόκκινο και ένιωθα περίεργα με το σώμα μου. Έτσι, κατέφυγα στο διατροφολόγο Ηλία Σακκά, ο οποίος με έχει βοηθήσει και στο παρελθόν να χάσω τα κιλά, ύστερα και από τις τρεις εγκυμοσύνες μου. Κατάφερα να χάσω μέχρι σήμερα τα πέντε, σε διάστημα ενός μήνα. Θέλω, όμως, να καταλάβει ο κόσμος ότι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.

Ο Ηλίας έφτιαξε ένα διαιτολόγιο με τρία γεύματα την ημέρα, σύμφωνα με τις δικές μου ανάγκες και επιθυμίες για φαγητό και με γνώμονα τον καλό μου μεταβολισμό». Πράγματι, εκείνοι που τη ζουν καθημερινά τη βλέπουν να καταναλώνει μικρές και ζυγισμένες ποσότητες φαγητού συνοδευόμενες από μεγάλες ποσότητες σαλάτας. «Κάτι ακόμη που εγώ δεν το είχα ποτέ ήταν η γυμναστική. Την απέφευγα συστηματικά. Μέχρι που τον Ιούνιο έκανα πιλάτες. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα επιστρέψω. Και πράγματι, μετά τις διακοπές μου, κάνω με ευχαρίστηση πιλάτες δύο φορές την εβδομάδα και νιώθω ότι μου κάνει καλό. Αισθάνομαι πιο καλά με το σώμα μου, ακόμη και με τον τρόπο που στέκομαι και περπατάω» εξομολογείται η Ελένη στο People. Η ενδυματολόγος της λέει ότι η απώλεια κιλών σε συνδυασμό με τη γυμναστική είχε σαν αποτέλεσμα να φοράει πλέον παντελόνια νούμερο 25-26.


Η παρουσιάστρια πέρασε φέτος ένα καλοκαίρι πολύ ιδιαίτερο. Αφιέρωσε μεν ένα μεγάλο μέρος των διακοπών της στα Άχλα, όπου απόλαυσε τη φύση μαζί με τα παιδιά και τους γονείς της, αλλά κατάφερε και να ξεφύγει από τους φωτογράφους, καθώς με το σύντροφό της, Μάκη Παντζόπουλο, επισκέφτηκε μαγικά ελληνικά τοπία, κολύμπησε σε υπέροχες θάλασσες και ένιωσε σαν εξερευνήτρια που ανακαλύπτει νέους προορισμούς. Ήταν μάλιστα ιδιαίτερα ευτυχής που κατάφερε να κρατήσει το συγκεκριμένο κομμάτι των διακοπών της μακριά από τα φλας των φωτογράφων. Είναι κάτι που το χάρηκε τόσο η ίδια όσο και ο σύντροφός της, ο οποίος ακόμη δεν έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα της δημοσιοποίησης του ιδιωτικού του βίου.

Η επιστροφή της Ελένης στο τηλεοπτικό πλατό σήμαινε ταυτόχρονα και επιστροφή στις σχολικές τάξεις για τα παιδιά. Ο Άγγελος, η Λάουρα και η Βαλέρια συνάντησαν τους συμμαθητές τους, αφού πρώτα πραγματοποίησαν την καθιερωμένη εξόρμηση με τη μαμά στα βιβλιοχαρτοπωλεία για να αγοράσουν τα απαραίτητα σύνεργα για το σχολείο τους. Φέτος ο Άγγελος θα πάει στην ΣΤ’ τάξη, η Λάουρα στην Δ’ και η Βαλέρια στην Α’ Δημοτικού.


Παρόλο που όλα φαίνονται να έχουν μπει στο δρόμο τους, τόσο σε ό,τι αφορά στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική και οικογενειακή ζωή της παρουσιάστριας, υπάρχει ένα μικρό «αγκάθι» που κατά πάσα πιθανότητα θα την απασχολήσει στο μέλλον. Η επικείμενη δικαστική διαμάχη με τον πρώην σύζυγό της, τον ερχόμενο Δεκέμβριο, είναι κάτι που «κοστίζει» στην εσωτερική της ηρεμία. Το People ζήτησε από την Ελένη να επαληθεύσει ή να διαψεύσει τόσο τις συγκεκριμένες πληροφορίες όσο και εκείνες που αφορούσαν μια πιθανή πρόσφατη εγκυμοσύνη της. Εκείνη, με ειλικρίνεια και χωρίς να διστάζει, είπε: «Δεν ισχύει ούτε η εγκυμοσύνη ούτε η αποβολή, ούτε η παρούσα ούτε οι προηγούμενες, όπως έχει κατ’ εξακολούθηση γραφτεί. Σε ό,τι αφορά στη δικαστική διαμάχη με τον πρώην σύζυγό μου, ναι, υπάρχει, αλλά αφορά εμάς και κανέναν άλλο». Τα προς επίλυση θέματα, πάντως, δεν έχουν να κάνουν με το διαζύγιό τους, το οποίο εκδόθηκε το 2010, ενώ λανθασμένες εκδοχές συνεχίζουν να δημοσιεύονται στα έντυπα, καθώς το καθένα φτιάχνει το δικό του σενάριο. Η παρουσιάστρια, στα 22  χρόνια παρουσίας της στην τηλεόραση, ξέρει πλέον καλά πως πάντα θα υπάρχουν φήμες ή και αμφισβητήσεις. «Ας συνεχίσουν να με αμφισβητούν. Έτσι κι αλλιώς, η ζωή είναι ένας αγώνας, μια μάχη, κι εγώ έχω μάθει να παλεύω» λέει η Ελένη Μενεγάκη στο People. Κι έτσι ακριβώς θα συνεχίσει να ζει. Βασιζόμενη στις δυνάμεις και στο ένστικτό της. Ευτυχισμένη και πλήρης δίπλα στο σύντροφό της και απόλυτα αφοσιωμένη στα τρία παιδιά της. Στην περίπτωσή της, πράγματι το σύμπαν μοιάζει να έχει συνωμοτήσει ώστε όλα τα κομμάτια στο παζλ της ζωής της να έχουν «κουμπώσει» αρμονικά το ένα δίπλα στο άλλο.

Διαβάστε περισσότερα στο PEOPLE που κυκλοφορεί μαζί με το ΘΕΜΑ

Κώστας Σημίτης: «Σαμαράς και Στουρνάρας κάνουν καλή δουλειά»

Ο πρώην επικροτεί το έργο του σημερινού πρωθυπουργού  στο εξωτερικό και του υπουργού Οικονομικών στην οικονομία: «Η κατάσταση θα είναι μίζερη μέχρι το 2020, αλλά θα έχουμε το κεφάλι έξω από το νερό»

Σταθερή αλλά αργή θα είναι η πορεία βελτίωσης που θα διαγράψει η ελληνική οικονομία τα επόμενα χρόνια, εκτιμά ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης, ο οποίος θεωρεί ότι προς αυτή την κατεύθυνση, εκτός από τη δεδομένη στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων της χώρας, χρειάζεται να γίνουν πολλά από την ίδια την Ελλάδα για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στο διεθνές στερέωμα, αλλά και να αυξήσει την εγχώρια παραγωγικότητα και παραγωγή της.

«Είμαι αισιόδοξος, πιο αισιόδοξος απ' όσο ήμουν παλαιότερα», εκμυστηρεύεται στους συνομιλητές του ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος, με τη γνωστή εγκράτεια που τον διακρίνει σπεύδει να συμπληρώσει: «Ξέρετε ότι η δική μου αισιοδοξία κυμαίνεται στο όριο που από άλλους μπορεί να θεωρείται απαισιοδοξία». Ο κ. Σημίτης διαπιστώνει σημάδια βελτίωσης στο οικονομικό περιβάλλον, αλλά προσγειώνει όσους συνομιλούν μαζί του, επισημαίνοντας ότι για τα επόμενα χρόνια «η κατάσταση θα είναι μίζερη» και «οι δυσκολίες δεν θα ξεπεραστούν πριν από το 2020».

«Τελευταία γίνεται καλή δουλειά από τον Σαμαρά με τα ταξίδια του στο εξωτερικό και τον Στουρνάρα στην οικονομία», είναι η άποψη που εκφράζει, δίνοντας έμφαση στην προσπάθεια που γίνεται για να ανακτήσει η Ελλάδα το κύρος της και να αποκατασταθεί το κλίμα εμπιστοσύνης στην οικονομία, που θα φέρει επενδύσεις και θα συμβάλει στην ανάπτυξη και την καταπολέμηση της ανεργίας.

Ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος που χτύπησε, τον Δεκέμβριο του 2008, το καμπανάκι για την πιθανή έλευση του ΔΝΤ στην Ελλάδα, δεν θεωρεί ότι η διαφωνία του διεθνούς οργανισμού με την Ευρωπαϊκή Ενωση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους θα αποβεί εις βάρος της χώρας μας, ούτε ενστερνίζεται τη διακινούμενη φημολογία περί επιβολής νέων εισπρακτικών μέτρων ή οριζόντιων εισοδηματικών περικοπών. Εκτιμά μεν ότι θα συνεχιστεί η πίεση κυρίως για την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων, αλλά, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, «θα μας αφήσουν να έχουμε το κεφάλι έξω από το νερό». Γι’ αυτό και πιστεύει ότι «για πολιτικούς λόγους» θα δεχθούν την επίτευξη ενός μικρού πρωτογενούς πλεονάσματος στον φετινό Προϋπολογισμό, παρότι, όπως επισημαίνει, «με τεχνικούς όρους, θα μπορούσαν ακόμη και έλλειμμα να βγάλουν».

Η σπουδή για παροχές από το πλεόνασμα

Ο πρώην πρωθυπουργός, ωστόσο, θεωρεί απολύτως λανθασμένη τη σπουδή ορισμένων κυβερνητικών παραγόντων να σπεύσουν να εξαγγείλουν διανομή του πρωτογενούς πλεονάσματος μέσω παροχών. «Δεν καταλαβαίνω γιατί βιάστηκαν να το μοιράσουν πριν καν το έχουν», σχολιάζει και υποστηρίζει ότι εφόσον αυτό δεν πάει για τη μείωση του χρέους, πρέπει να κατευθυνθεί σε επενδύσεις που θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την αύξηση της απασχόλησης. Με κριτική διάθεση στέκεται και στον τρόπο με τον οποίο προχωρά το πρόγραμμα κινητικότητας και διαθεσιμότητας στο Δημόσιο. «Δεν έχουν εξηγήσει επαρκώς τα οφέλη για την κοινωνία από τη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και ότι οι πόροι που θα εξοικονομηθούν από τις απολύσεις του υπεράριθμου και ακατάλληλου προσωπικού θα πάνε για τη βελτίωση των υποδομών στην παιδεία και την υγεία», επισημαίνει, ενώ αποδίδει την έλλειψη πειστικότητας και στο γεγονός ότι δεν προηγήθηκε ουσιαστική αξιολόγηση. Αναγνωρίζει ότι το εγχείρημα είναι δύσκολο, ενθυμούμενος τις αντιδράσεις -«πιέσεις, τηλεφωνήματα, καταγγελίες»- που είχαν παρατηρηθεί όταν την εποχή που κυβερνούσε αποφάσισε να καταργήσει το Ιδρυμα Παλιννοστούντων από την πρώην Σοβιετική Ενωση, καθώς είχε εκπληρωθεί ο σκοπός του. «Οσοι δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε, δεν θεωρούν ποτέ κατάλληλο τον χρόνο για αλλαγές», αναφέρει, και συμπληρώνει: «Οταν τα πράγματα πάνε καλά, λένε ότι “δεν χρειάζονται αλλαγές αφού πάμε καλά”, και όταν δεν πάνε καλά, λένε ότι “τώρα δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε γιατί έχουμε δυσκολίες”».

Το «χαμένο» πρόγραμμα του 1981

Ως γερμανοτραφής, ο πρώην πρωθυπουργός εκθειάζει τις λεπτομερείς διαβουλεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Βερολίνο για την κατάρτιση της προγραμματικής συμφωνίας που θα προηγηθεί της συγκρότησης του δε κυβερνητικού συνασπισμού. Μιλώντας δε με συνεργάτες του, τις αντιπαραβάλλει με το «γενικόλογο», όπως το χαρακτηρίζει, κείμενο στο οποίο κατέληξαν πέρυσι τον Ιούνιο τα τρία τότε κυβερνητικά κόμματα «που δεν δέσμευε κανέναν και σε τίποτε». Προεξοφλεί, ως εκ τούτου, ότι ανάλογου περιεχομένου «ευχολόγιο» θα είναι και η νέα επικαιροποιημένη προγραμματική συμφωνία που ετοιμάζεται από τη δικομματική συγκυβέρνηση. «Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοια κουλτούρα», σχολιάζει και διηγείται στους συνομιλητές του μια μικρή πικρή ιστορία που διημείφθη τις παραμονές των εκλογών του 1981. «Ο Παπανδρέου έλεγε τότε ότι “το πρόγραμμα είναι το τελευταίο που πρέπει να μας ενδιαφέρει”, αλλά επειδή κάποιοι, όπως εγώ που θεωρούμουν “απόβλητος”, επιμέναμε, ανέθεσε σε μια επιτροπή υπό τον Απόστολο Λάζαρη να κάνει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα», θυμάται. «Οταν κάποια στιγμή το ζήτησα για να ξέρουμε τι λέμε προεκλογικά, ο Λάζαρης μου είπε “δεν μπορώ να στο δώσω γιατί είναι μυστικό”», λέει ο πρώην πρωθυπουργός και συνεχίζει. «Μετά τις εκλογές και αφού ανέλαβα το υπουργείο Γεωργίας, το ξαναζήτησα για να ξέρω τι κάνουμε. Ο Λάζαρης τότε μου είπε ότι το έχει χάσει κάπου μαζί με κάποιες σημειώσεις και το έψαχνε. Αλλά όπως μου ομολόγησε τις επόμενες ημέρες ο υπεύθυνος του κόμματος για τα αγροτικά που συμμετείχε στην επιτροπή, “πρόγραμμα δεν είχε γίνει ποτέ” και ο ίδιος είχε κρατήσει μόνο κάποιες σημειώσεις από τις συζητήσεις που είχαν γίνει».
         
Ο πρώην πρωθυπουργός εκφράζει ανησυχία για το ενδεχόμενο να εκφραστεί στις επερχόμενες ευρωεκλογές ένα μεγάλο κύμα διαμαρτυρίας και με αφορμή τα οικονομικά προβλήματα να ενισχυθούν εθνικολαϊκιστικές και αντιευρωπαϊκέςζ δυνάμεις. Επιμένει, ωστόσο, με κατηγορηματικό τρόπο ότι «απατώνται όσοι πιστεύουν ότι τα προβλήματα θα ρυθμιστούν σε εθνικό επίπεδο». Κατά την άποψή του, «η υστέρηση της Ευρώπης παρατηρείται επειδή η ηγεσία της δεν αντιλαμβάνεται ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά η δυναμική που έχουν τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα και οι πολύπτυχες δυνάμεις που επενεργούν δεν επιτρέπει την αντιμετώπισή τους από ένα κράτος». Γι’ αυτό και όπως τονίζει «χρειάζονται συνεργασίες και πάνω απ’ όλα συλλογική αντιμετώπιση». Φέρνοντας ως παράδειγμα της ανάγκης για συλλογική αντιμετώπιση το πρόβλημα της μετανάστευσης, εξηγεί ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί το σημερινό καθεστώς με το οποίο επωμίζονται όλο το βάρος της υποδοχής των μεταναστών οι χώρες του Νότου. «Απαιτείται και η Γερμανία και οι άλλες βόρειες χώρες να αναλάβουν ένα μέρος του προβλήματος και να μην περιορίζονται μόνο στη χρηματοδότηση των δυνάμεων αποτροπής των μεταναστευτικών ρευμάτων, που στο τέλος-τέλος αποδεικνύονται ανεπαρκείς», επισημαίνει.

«Να πάψει ο Βορράς να απομυζά τον Νότο»

Από το 2007 που ξεκίνησε η οικονομική κρίση η Ευρώπη -όπως υπογραμμίζει ο κ. Σημίτης- «δεν έχει καταφέρει να συλλάβει ένα σχέδιο για την αντιμετώπισή της», γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την ασθενική ανάπτυξη που παρατηρείται στην ευρωζώνη. Ο ίδιος υποστηρίζει ένθερμα την ιδέα της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης, βασικός πυλώνας της οποίας αποτελεί η τραπεζική ένωση «που όσο καθυστερεί, τόσο επιτείνει τα προβλήματα της φυγής κεφαλαίων και επιχειρήσεων από τον Νότο». «Πρέπει να πάψει ο Βορράς να απομυζά τον Νότο και αυτό μπορεί να γίνει με τη μεταφορά πόρων στην ευρωπαϊκή περιφέρεια μέσα από διαρθρωτικά προγράμματα», υπογραμμίζει και τονίζει την ανάγκη «να χτιστούν από τους Βόρειους εργοστάσια στον Νότο» και να αναληφθούν μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες στους τομείς της έρευνας, της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών, της ανάπτυξης των ενεργειακών πηγών, με έμφαση στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την αγροτική παραγωγή. Δηλώνει, πάντως, αντίθετος -και για «ιστορικούς λόγους», όπως διευκρινίζει- σε προτάσεις όπως αυτή του σοσιαλδημοκράτη υποψήφιου καγκελάριου κ. Πέερ Στάινμπρουκ για νέο «σχέδιο Μάρσαλ», καταλογίζοντας «άγνοια» σε όσους υποστηρίζουν τέτοιες ιδέες. «Και τότε προγράμματα ήταν, δεν ήταν λεφτά, και υπήρχε ο έλεγχος από τις ΗΠΑ», εξηγεί και συνεχιζει. «Στο τέλος-τέλος, εμείς δεν χρειαζόμαστε λεφτά για να κάνουν οι δήμαρχοι πλατείες, χρειαζόμαστε κίνητρα για να δημιουργηθούν ιδιωτικές επενδύσεις και να βρουν οι νέοι δουλειές».

«Εγινε το απολύτως σωστό με τη Χρυσή Αυγή»

Επαινετικός προς την κυβέρνηση είναι ο κ. Σημίτης για τους χειρισμούς που έγιναν στο ζήτημα της αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής. «Το χαιρετίζω. 'Εγινε το απολύτως αναγκαίο και σωστό», τονίζει και συνεχίζει: «Δεν μπορούσε να αφεθεί αυτή η εγκληματική ομάδα να παρεμποδίζει την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».Στο ερώτημα, μάλιστα, αν υπήρξε καθυστέρηση στην αντίδραση που εκδηλώθηκε από την οργανωμένη Πολιτεία, είναι κατηγορηματικός: «Οχι, το εγχείρημα τώρα γίνεται πιο κατανοητό από τον κόσμο». Δεν παραλείπει, όμως, να παρατηρήσει ότι βία δεν ασκείται μόνον από τους Χρυσαυγίτες. «Πρέπει να πάψει να γίνεται ανεκτή και η κουλτούρα της βίας που δεν σχετίζεται με τη Χρυσή Αυγή. Οταν την εποχή των “Αγανακτισμένων” στήνονταν κρεμάλες στο Σύνταγμα και ακουγόντουσαν φωνές “να καεί η Βουλή”, δημιουργούνταν ένα κλίμα βίας που οι μεν νομίζουν ότι αφορούσε μόνο τους δε, και το αντίθετο», παρατηρεί.   

Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2013

Μιχάλης Χατζηγιάννης: Κρίνομαι μόνο από αυτό που είμαι

«Όταν η δημοσιογραφία δεν έχει αρκετό υλικό για να καλύψει τις ανάγκες της, τότε επιστρατεύονται τα καλύτερα σεναριακά μυαλά»


Αποκάλυψε πώς αντιμετωπίζει τα όσα γράφονται για τη σχέση του, αλλά και το μελλοντικό πλάνο της ζωής του, Με αφορμή την κυκλοφορία του καινούργιου του δίσκου «Η αγάπη δυναμώνει» και τη συμμετοχή του στο μιούζικαλ «Άννι», ο Μιχάλης Χατζηγιάννης σε πρόσφατη συνέντευξή του

«Για μένα είναι μια ωραία πρόκληση και την αντιμετωπίζω με κέφι. Είναι μια περιπέτεια, ένα ερεθιστικό δρώμενο που μου εξάπτει τη φαντασία και την καλλιτεχνική μου περιέργεια. Σαφώς δεν είναι ο χώρος μου, παρόλο που ένας ικανός τραγουδιστής μπορεί να τον υπηρετήσει και μάλιστα σωστά. Παγκοσμίως στα μιούζικαλ συμμετέχουν τραγουδιστές που μπορούν να αναπτύξουν και τις άλλες πτυχές τους εφόσον τις έχουν, δεν είναι κάτι άγνωστο, αλλά στα δικά μου μάτια δεν κρίνομαι από αυτό. Κρίνομαι μόνο από αυτό που είμαι, από το δημιουργικό, συνθετικό και ερμηνευτικό κομμάτι μου. Από τη βάση της καλλιτεχνικής μου δομής», είπε απαντώντας στο πώς αποφάσισες να ασχοληθεί με το μιούζικαλ.

Όμως, ήταν κάτι που «μου άρεσε πάρα πολύ. Έχω και μια μικρή εμπειρία, όταν συμμετείχα στο «Πυγμαλίων και Γαλάτεια», το 1998. Έχω παρακολουθήσει σχεδόν όλα τα δημοφιλή μιούζικαλ ανά τον κόσμο και πάντα είχα την περιέργεια για το πώς θα ήμουν εγώ επί σκηνής».

Όσο για τις φήμες και τα πρωτοσέλιδα που κυκλοφορούν για την προσωπική του ζωή, είπε: «Πολλά από αυτά τα αντιλαμβάνομαι, άλλα τα διαβάζω και άλλα μου τα λένε. Γενικά, όμως, όσα λέγονται δεν με αφορούν και δεν αναλώνομαι σε αυτά. Θέλω να κάνω τη δουλειά μου απερίσπαστα». Απάντησε ακόμα και στη φήμη περί χωρισμού του με τη Ζέτα Μακρυπούλια. «Όταν η δημοσιογραφία δεν έχει αρκετό υλικό για να καλύψει τις ανάγκες της, τότε επιστρατεύονται τα καλύτερα σεναριακά μυαλά. Οπότε καταλαβαίνεις ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα», είπε.

Για το αν ο γάμος και η οικογένεια είναι σκοπός για εκείνον, απάντησε «ναι. Μια οικογένεια είναι μια ευχάριστη κατάσταση, αφού βέβαια βρεις έναν άνθρωπο που να νιώσεις ότι σε καλύπτει». Τέλος, δήλωσε ποιος είναι ο πιο κοντινός και πιο μακρινός του στόχος: «Ο πιο κοντινός είναι φυσικά η επιτυχία του μιούζικαλ και ο πιο μακρινός είναι να καταφέρω να αποσυρθώ κάποτε κάπου μακριά, ήσυχα και μοναχικά και να δω τα πάντα από μια διαφορετική οπτική γωνία».

Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

VIDEO - Μάγια Τσόκλη: Πώς άλλαξε ο τρόπος ζωής της μετά τον καρκίνο

 Η Μάγια Τσόκλη είναι από τις αξιοζήλευτες γυναίκες γιατί κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό της. Μέσα από τη δουλειά της έκανε τα ταξίδια τρόπο ζωής. 


Είναι όμως και από εκείνες τις γυναίκες που έδωσε μάχη με τον καρκίνο και μάλιστα μίλησε ανοιχτά για αυτό. Από τότε που ήρθε αντιμέτωπη με την ασθένεια αυτή η στάση της και ο τρόπος που έβλεπε τα πράγματα άλλαξαν. 

Η δημοσιογράφος είχε εξομολογηθεί στην Τατιάνα, ένα περίπου χρόνο πριν, τα συναισθήματά της. Πιστεύει ότι πρέπει να μιλάμε για τον καρκίνο. Η ίδια δηλώνει ρεαλίστρια μέχρι υπερβολής και μιλάει στο People για την περιπέτεια της υγείας της και τον τρόπο που το αντιμετώπισε.

“Ένα πράγμα που μαθαίνεις σίγουρα “σ’ αυτές τις ιστορίες” είναι «να κάνεις “ειρήνη με το θάνατο”. Στο τέλος, φοβάσαι πιο πολύ τον πόνο ή την ταλαιπωρία, όχι το “πέρασμα απέναντι”. Και στο δια ταύτα, αυτό που σου μένει είναι η ζωή. Η όξυνση των αισθήσεων, η χαρά της κάθε μέρας. Μια νέα “συνειδητότητα”. Μοιραία, αλλάζουν οι προτεραιότητές σου, ο τρόπος που αξιολογείς τα πράγματα της καθημερινότητας που άλλοτε θεωρούσες σημαντικά. Ας πούμε, σήμερα, είχα να πληρώσω την Εφορία και να δω και τη γιατρό μου. Δεν ήταν καθόλου ευχάριστα τα νέα της Εφορίας, πίστεψέ με. Όμως η συνάντηση με τη γιατρό μου με έκανε να τα δω με άλλη οπτική…”.


Όσον αφορά τις πρώτες μέρες που έμαθε για την ασθένειά της και τις πρώτες σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό της, είπε: “Είμαι ρεαλίστρια μέχρι υπερβολής. Από κει και πέρα, βέβαια, σου παίρνει κάποιο χρόνο να συνειδητοποιήσεις τι γίνεται. Στην αρχή λες “ΟΚ, δηλαδή τι; Αυτό ήταν; Χαίρετε, γεια σας;”. Για να απαντήσεις σε αυτό, πρέπει πρώτα να κάνεις σειρά εξετάσεων, για να δεις τι είναι, πού είναι, πόσο σοβαρό είναι. Ξεκινάς λέγοντας “ελπίζω να μην έχω” και φτάνεις να λες “ελπίζω να έχω μόνο αυτό”. Στο τέλος, μπαίνεις σε μια διαδικασία απλώς να καταφέρεις να βγάλεις τη μέρα. Μέρα με τη μέρα το παλεύεις”.


Διάβασε περισσότερα στο People που κυκλοφορεί

Δες ακόμα όσα είχε εξομολογηθεί η δημοσιογράφος, ένα χρόνο πριν, στην Τατιάνα!


Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Νίκος Κουρκούλης: «Οταν γνώρισα την επωνυμία αγάπησα την ανωνυμία»


Αν υποθέτεις ότι ο Νίκος Κουρκούλης είναι αρεστός στον κόσμο, δεν κάνεις λάθος. Σε πείθει, μάλιστα, από τα πρώτα πέντε λεπτά της γνωριμίας σας ότι είναι αυτό που βλέπεις: ένα καλό παιδί της επαρχίας που έγινε «επώνυμος» στην Αθήνα. Εκείνος βέβαια έχει άλλο ορισμό για τη δική του ευτυχία...

Αν κρίνεις έναν άντρα από τη χειραψία, τότε ο Νίκος Κουρκούλης δεν θα μπορούσε ποτέ να χαρακτηριστεί φλώρος. Σφίγγει το χέρι και δεν το αφήνει προτού μάθει το όνομά σου και ανταλλάξετε «καλημέρα». Δεν σε εκπλήσσει αυτό, είναι γνωστό ότι δεν είναι απόμακρος. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η Θεσσαλονίκη είναι ένα χωριό σε μεγέθυνση, επειδή όλοι γνωρίζονται. Ισχύει. Λόγου χάρη, κάποιος γνωστός σου σίγουρα έχει υπηρετήσει στον Στρατό μαζί με τον Νίκο Κουρκούλη και η σύζυγός του τυγχάνει να είναι γειτόνισσα.

Θα θυμηθεί (γελώντας) τους είκοσι μήνες που πέρασε όχι απλώς τραγουδώντας στη βραδιά οπλίτη, αλλά και βάφοντας στρατόπεδα, κάνοντας τον οδηγό του διοικητή, τον ταχυδρόμο και τον νοσηλευτή. Επίσης, σε βγάζει από τη δύσκολη θέση να ρωτήσεις περί φημολογίας χωρισμού και προβλημάτων στον γάμο του. Παίρνει ο ίδιος τηλέφωνο την Κέλλυ Κελεκίδου, «για να μιλήσετε για το Κορδελιό». Γιατί κυκλοφορούν φήμες ότι χωρίζετε; «Η γυναίκα μου είναι το άλλο μου μισό. Αλίμονο αν έδινα βάση σε ό,τι γράφεται. Εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί. Ας λένε. Με πειράζει για το παιδί. Δεν σου κρύβω πως αν ο μικρός ήταν λίγο μεγαλύτερος και μπορούσε να αντιληφθεί τι λέγεται για τους γονείς του, θα έκανα μηνύσεις. Η προσωπική μου ζωή δεν είναι είδος προς διαπραγμάτευση. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει καλύτερα από μένα τι γίνεται μέσα στο σπίτι μου», απαντά.

Ο Νίκος Κουρκούλης ομολογεί ότι κάνει ένα επάγγελμα με «πολλή τρέλα». Ο ίδιος μεγάλωσε στις πίστες, τραγουδά από έντεκα χρονών στα πανηγύρια. «Μονόδρομος ήταν το τραγούδι. Ο μπαμπάς μου ήταν μαραγκός, πήγαινα καμιά φορά στο μαγαζί να βοηθάω. Μια φορά μάς έφεραν να τρίψουμε ένα πιάνο, δουλειά το πολύ είκοσι ημερών. Το πήραν οι άνθρωποι τέσσερις μήνες μετά. Αυτοδίδακτος είμαι. Παίζω σχεδόν όλα τα όργανα», λέει και συνεχίζει το νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν. «Μεγάλωσα στις Καμάρες στην Καβάλα. Παραμυθένια γειτονιά. Με τον γαλατά της και τον μπαρμπα-Κώστα, τον γείτονα απέναντι να παίζει κάθε μέρα κιθάρα στο μπαλκόνι σαν σε χαβανέζικο ρυθμό. Κάναμε σκανταλιές με τα παιδιά και μετά χτυπούσαν τα κουδούνια των μανάδων μας. Εγώ δούλευα από παιδί, με τη δουλειά ωρίμασα, αλλά άργησα να μεγαλώσω. Εφτασα 25 χρονών για να κάτσω ένα Σάββατο σπίτι. Υπέγραφα αυτόγραφα από 15 χρονών. Στην Ξάνθη, στη Δράμα, στην Καβάλα ήμουν φίρμα. Τι σοκ; Την πρώτη φορά που ανέβηκα στην πίστα ένιωσα λες και τραγουδούσα ήδη δέκα χρόνια. Στα 18 πήγα στη Θεσσαλονίκη, ήμουν Καλαμαριώτης χρόνια. Γίναμε μια παρέα με τη Νατάσα (Θεοδωρίδου), τον Αντώνη (Ρέμο), τον Αντρέα Στάμο, τον Δημήτρη Χρυσοχοΐδη.

Τραγουδούσαμε στα “Astra”. Η πρώτη μου δουλειά στη Θεσσαλονίκη ήταν με τη Δέσποινα Βανδή στο “Ceasars”». Θυμάται το ξεκίνημά του και μηχανικά χαμογελάει. «Περνούσαμε καλά», καταλήγει ελαφρώς μελαγχολικός.


Τι άλλαξε με την κάθοδο στην Αθήνα; «Τότε δουλεύαμε και γινόταν στο μαγαζί γλέντι. Δεν μας ένοιαζε το κυνήγι της καριέρας. Βασικά δεν είχαμε δισκογραφικές υποχρεώσεις. Ολοι γνωρίζαμε κρυφά μέσα μας ότι μια μέρα θα γίνουμε γνωστοί. Αλλά δεν τρέχαμε όλη μέρα. Μόλις κατέβηκα στην Αθήνα δεν είχα περιθώριο να σκεφτώ τίποτα. Σχεδόν αφήνεις τον εαυτό σου. Βυθίζεσαι στις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Τότε ήταν στα πάνω της η ιδιωτική τηλεόραση, τα περιοδικά έψαχναν πρόσωπα. Και, ναι, τότε πρόδωσα τον εαυτό μου», διηγείται.
Τι εννοεί; «Επεσα στην παγίδα της έπαρσης. Για παραπάνω από ένα χρόνο». Τι τον προσγείωσε; «Αρρώστησα. Εμεινα εκτός. Αρχικά το σοκ ήταν τεράστιο. Ευτυχώς είχα τους γονείς μου δίπλα μου. Με έπεισαν ότι θα περάσει. Το θείο; Ναι, πίστευα από μικρός, παπαδάκι ήμουν και πήγαινα κατηχητικό. Είπα μέσα μου ότι θα περάσει. Και τα κατάφερα. Σταμάτησα το 2001 να δουλεύω. Δεν έκανα απολύτως τίποτα για δύο χρόνια. Αλλά επέστρεψα». Οι άνθρωποι του Νίκου Κουρκούλη μού είχαν πει ότι έχει περίεργη σχέση με το κινητό του. Οταν τον συναντάς, λοιπόν, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν σταματά να χτυπά. Ποτέ! Είναι από τους ήχους που μισεί. Ιδανικά, θα ήθελε να κόβει ξύλα στο χωριό της μαμάς του και να είναι μαζί με την οικογένειά του. Δηλώνει απερίφραστα ότι του αρέσει η οικογένεια. «Από μικρός ήμουν το επίκεντρο για τα κορίτσια. Με έβλεπαν σαν λουκουμάκι. Χόρτασα από τις εφήμερες σχέσεις. Καταστάλαξα. Με την Κέλλυ για καιρό το κρύβαμε. Θέλαμε να είμαστε σίγουροι προτού γίνει γνωστό. Το παιδί μας προσπαθούμε να προστατεύσουμε από τα μέσα. Δεν θέλουμε να το εμφανίζουμε. Να φανταστείς πως μόλις τώρα αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι οι γονείς του είναι τραγουδιστές», λέει.

Ο Νίκος Κουρκούλης δεν είναι μπλαζέ. Θα γελάσει όταν θυμηθεί ένα ατύχημα επί σκηνής λέγοντας: «Οταν τραγουδούσα το “Παίζεις με τη φλόγα”, μια φορά πήρα στ’ αλήθεια φωτιά!». Θα σου μιλήσει για τα μπουζούκια με σεβασμό, λέγοντας ότι είναι μίνι εργοστάσια που δίνουν ψωμί σε εκατό και παραπάνω άτομα, «στις οικογένειες που είναι μακριά από τα φώτα». Θα σου αποκαλύψει ότι γράφει σενάρια και θέλει να εκδώσει ένα βιβλίο εκμάθησης μουσικής για παιδιά. Θα πει με νόημα «έχουν δει τα μάτια μου πολλά», εννοώντας τη δουλειά στη νύχτα, ότι το δικό του αγαπημένο κομμάτι είναι «το παραγκωνισμένο “Ερωτικό”». Αν τον ρωτήσεις να σου πει ένα αγαπημένο τραγούδι άλλου καλλιτέχνη, θα αρχίσει να τραγουδά το «Μα το Θεό σ’ αγαπάω, συγχώρα με» και θα σου κλείσει το μάτι.

Κάποτε ο Αντύπας βρέθηκε για έκτακτες εμφανίσεις στην Ξάνθη, στο μαγαζί όπου τραγουδούσε ο Κουρκούλης. «Ο Αντύπας τότε έκανε χαμό με το “Μωρό μου, καλησπέρα”. Μου είχε πει: “Σε βλέπω εσένα, πιτσιρικά, θα γίνεις μεγάλος”», θυμάται ο Νίκος Κουρκούλης. και δεν είχε και άδικο.

protothema.gr

Θοδωρής Πύριλλος: Ο καλύτερος bartender της Ελλάδας


Ισορροπεί ανάμεσα στο μέτρο και την αρμονία, συνδυάζει αρώματα, γεύσεις και χρώματα και δημιουργεί τα πιο ευφάνταστα κοκτέιλ που έχετε δοκιμάσει ποτέ. Τρανή απόδειξη, ο τίτλος του καλύτερου bartender που απέσπασε πρόσφατα στη Μαδρίτη...


Με καταγωγή από την Κύπρο και παιδικές αναμνήσεις από την Κεφαλονιά και την Αθήνα όπου μεγάλωσε, ο Θοδωρής Πύριλλος ονειρευόταν να γίνει διάσημος ποδοσφαιριστής. Τα παιδικά όμως όνειρα έδωσαν αργότερα τη θέση τους σε πιο ώριμες αποφάσεις. Το καλοκαίρι του 1998 μπαίνει πίσω από την μπάρα του αγαπημένου του «Φοίνικα» στην Κεφαλονιά. 

Εκτοτε, όλα πήραν τον δρόμο τους. «Πάντα με γοήτευε ο κόσμος των cocktails. Διάβαζα, ενημερωνόμουν από το Διαδίκτυο για το πώς εξελίσσεται ο χώρος του μπαρ, ταξίδευα στο εξωτερικό για να παρακολουθήσω σεμινάρια και να παρευρεθώ στα συνέδρια όπου μιλούσαν οι leaders του χώρου. Χρειαζόμουν έναν χώρο για να εκφράσω τη δημιουργικότητά μου και τη φιλοσοφία μου, έναν χώρο που να μπορείς να χαλαρώσεις από την καθημερινότητά σου. Αισθάνομαι τυχερός και ευγνώμων που μου δόθηκε το βήμα και τα εφόδια στο “Α for Athens” για να το κάνω», εξηγεί. Η μεγάλη αγάπη του Θοδωρή Πύριλλου για την τέχνη που υπηρετεί πιστά εδώ και 10 χρόνια τον οδηγεί στον διαγωνισμό World Class Greece 2013 και γύρω στα μέσα Νοεμβρίου παρουσιάζει στους κριτές το «Mole de Platano». 

«Πρόκειται για ένα ποτό που εμπνεύστηκα από ένα πιάτο της Γουατεμάλας, με μπανάνες μαγειρεμένες με σοκολάτα και spices. Μετά από περίπου 10 ημέρες με ενημέρωσαν ότι ήμουν ανάμεσα στους 6 που πέρασαν στον εθνικό τελικό. Είχα αρχίσει να ονειρεύομαι...», παραδέχεται ο γνωστός bartender. Σειρά είχε ο ελληνικός τελικός World Class Greece 2013 που έγινε τον Απρίλιο, με σκοπό να αναδειχθούν οι δύο καλύτεροι bartenders της Ελλάδας που θα διαγωνίζονταν στον ευρωπαϊκό τελικό της Μαδρίτης.

Ο Θοδωρής Πύριλλος εμπνέεται από την ταινία «Casablanca»: «Παίρνω τον ρόλο του πιανίστα Sam και ετοιμάζω στους κριτές το “Αs time goes by”, ένα masculine drink όπως θα το χαρακτήριζα. Αυτό που με έχει στιγματίσει από την ταινία είναι ότι ο Rick θυσιάζει το προσωπικό του πάθος, την αγάπη του για τη Iesa, για έναν απώτερο σκοπό, το κοινό καλό. Το ποτό είναι μια παραλλαγή του κλασικού Bobby Burns, έχει Johnnie Walker Blue, ιταλικό βερμούτ, λικέρ κινίνης και σιρόπι μελιού αρωματισμένο με πράσινο τσάι και άνθος αλατιού. Τους προσφέρω αβγοτάραχο Μεσολογγίου για να συνοδεύσουν το ποτό. Τα αποτελέσματα βγαίνουν και είμαι στη δυάδα... My dream goes on!»


Ο ευρωπαϊ­κός τελικός διεξάγεται στις 29 Μαΐου στη Μαδρίτη και αναδεικνύει τον Θοδωρή Πύριλλο καλύτερο bartender της Ελλάδας: «Δύο από τα ποτά που παρουσίασα στη Μαδρίτη τα έντυσα με ιστορίες που εμπνεύστηκα από τις ταινίες “Ratatouille” και “Dolce Vita”. Σίγουρα η Μαδρίτη θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Ο τίτλος ήταν το επισφράγισμα μιας δημιουργικής και συνάμα επίπονης και ψυχοφθόρας προσπάθειας, που από επαγγελματικής πλευράς σίγουρα άξιζε τον κόπο», δηλώνει. Η μέρα του παγκόσμιου τελικού του Diageo World Class 2013 δεν άργησε να έρθει. Εκεί οι καλύτεροι bartenders από 50 χώρες του κόσμου -μαζί τους και ο Θοδωρής Πύριλλος- διεκδίκησαν τον τίτλο του καλύτερου bartender παγκοσμίως για το 2013. 

«Στις 4 Ιουλίου έφτασα στο Μονακό και την επόμενη μέρα μπήκαμε στο κρουαζιερόπλοιο όπου θα διεξαγόταν ο τελικός, κατά τη διάρκεια μιας κρουαζιέρας στη Γαλλική Ριβιέρα». Μετά από πέντε μέρες δοκιμασιών, σειρά είχε η τελική δοκιμασία για να αναδειχθούν οι καλύτεροι 16 bartenders: «Το feedback που έχω μέχρι εκείνη τη στιγμή είναι πολύ καλό. Ετοιμάζομαι για μια παρουσίαση που με στοιχειώνει εδώ και καιρό. Θα μοιραστώ με τους κριτές την πηγή της έμπνευσής μου όλο αυτό το διάστημα. Τους απαγγέλλω την “Ιθάκη” του Καβάφη όπως την έχει διασκευάσει στα αγγλικά ο Σον Κόνερι και σερβίρω Blue Label με αβγοτάραχο. Τερματίζω 22ος και κόβομαι από τη 16άδα και τη συνέχεια… Δεν μετανιώνω για τίποτα, ο διαγωνισμός εδώ τελειώνει για μένα, το ταξίδι για την Ιθάκη μου όμως συνεχίζεται…». Αναμφισβήτητα μετά από τόσα χρόνια στον συγκεκριμένο χώρο, τα ευτράπελα που έχουν συμβεί στον Θοδωρή Πύριλλο είναι αρκετά. «Πρόσφατα ένας επισκέπτης μου ζήτησε να μη χτυπώ το shaker με τόση δύναμη γιατί ο θόρυβος τον ενοχλούσε και δεν μπορούσε να μιλήσει στο κινητό», εξηγεί o head bartender του «A for Athens».
Enhanced by Zemanta

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Παναγιώτης Μπουγιούρης:«Θέλω να αγαπήσω και να αγαπηθώ»


Η τηλεόραση, το θέατρο, η αναγνώριση, η δημοσιότητα, τα χρήματα, οι γυναίκες,  ο έρωτας, η επιτυχία. Οταν ένας άνθρωπος είναι χορτασμένος σε όλα τα επίπεδα,  τότε δεν έχει κανέναν λόγο να μη μιλήσει για τα πάντα...


Συναντιόμαστε στο καφέ της πλατείας Ελευθερίας, πίσω από το Μέγαρο Μουσικής. Ευγενικός, ανανεωμένος και αρκετά ξεκούραστος από το καλοκαίρι, ο ζεν πρεμιέ της υποκριτικής δηλώνει έτοιμος να δώσει τον καλύτερο του εαυτό στον ρόλο του Γερμανού Ερνστ Λούντβιχ στο «Καμπαρέ», αλλά και στο καθημερινό σίριαλ του MEGA «Κλεμμένα όνειρα». 

- Πώς προέκυψε η συνεργασία σου στο «Καμπαρέ»;

Δέχτηκα με μεγάλη χαρά την πρόταση του Κωνσταντίνου Ρήγου, ενός σκηνοθέτη που θαυμάζω πολύ και με τον οποίο συνεργαζόμαστε για δεύτερη χρονιά μετά τα «Κόκκινα φανάρια». Ο Κωνσταντίνος, επειδή δεν προέρχεται αμιγώς από τον χώρο του θεάτρου, διαθέτει πλούσια καλλιτεχνική εμπειρία, οξυμένο ένστικτο και αγνή ματιά σε ό,τι αφορά τα κείμενα και τα έργα που επιλέγει να ανεβάσει κατά καιρούς. Εμείς οι ηθοποιοί και οι αμιγώς θεατρικοί σκηνοθέτες πέφτουμε συχνά στην παγίδα του να διαφοροποιηθούμε αδικώντας τόσο τα έργα όσο και τους χαρακτήρες. Θεωρώ ότι το «Καμπαρέ» αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας που ξεκίνησε από τα «Κόκκινα φανάρια»: από τα καμπαρέ της Τρούμπας βρεθήκαμε στα καμπαρέ του Μεσοπολέμου στο Βερολίνο και θα πρότεινα στον Κωνσταντίνο να την ολοκληρώσει με μία ακόμη επιλογή.

- Διατηρείς ένα προφίλ συντηρητικού ανθρώπου. Είχες αμφιβολίες για την πρώτη σου συνεργασία στα «Κόκκινα φανάρια»;

Θα συμφωνήσω ότι είμαι συντηρητικός ή καλύτερα παραδοσιακός. Ομως η συνεργασία μου με τον Κωνσταντίνο Ρήγο τελέστηκε υπό τη σκέπη του Εθνικού Θεάτρου, όπου και θήτευσα. Ενιωσα ότι επιστρέφω ξανά στο πρώτο μου σχολείο. Από την άλλη, αρχίζω να φλερτάρω με κάποια όρια καλλιτεχνικής ωριμότητας. Υστερα από 13 χρόνια στο θέατρο δεν έχω τις ίδιες ανασφάλειες που είχα όταν ξεκινούσα. Είμαι πιο ανοιχτός σε νέες προτάσεις και νέες προκλήσεις.

- Τι ρόλο υποδύεσαι και πόσο εύκολο είναι να συμμετάσχεις σε ένα μιούζικαλ;

Υποδύομαι τον Ερνστ Λούντβιχ, έναν νεαρό Γερμανό ο οποίος έχει προσχωρήσει στους ναζί. Ουσιαστικά στο έργο βλέπουμε το κίνημα του ναζισμού εν τη γενέσει του, πώς παρασύρθηκαν κάποιοι άνθρωποι που είχαν πιο αγνά κίνητρα και πώς εξελίχθηκαν. Οσο για την πείρα μου στο μιούζικαλ, είναι μικρή, παρότι μου αρέσει πολύ ως είδος. Στο τελευταίο έτος των σπουδών μου στο Εθνικό συμμετείχα στην «Οπερα της πεντάρας».

- Μπορούμε να πούμε ότι έχεις κάνει ανατροπή στην καριέρα σου;

Η μεγάλη μου ανατροπή είναι ότι ο κόσμος με γνώρισε μέσα από δύο πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Χωρίς να υποτιμώ τίποτα και κανέναν, αν μου έλεγες όταν σπούδαζα στo Εθνικό ότι θα κέρδιζα την αγάπη του κόσμου μέσα από καθημερινές σειρές, δεν θα το πίστευα.

- Τηλεοπτικά φέτος σε συναντάμε στην καθημερινή σειρά «Κλεμμένα όνειρα» στο MEGA. Σε τι ρόλο θα σε δούμε;

Θα έχω έναν κωμικό ρόλο που θα ανατρέψει το σενάριο.

- Πώς βλέπεις την τηλεόραση σήμερα;

Το μελανό σημείο της τηλεόρασης είναι ότι μετατοπίστηκε το βάρος της, παραγκωνίζοντας τους ηθοποιούς. Θυμάμαι, όταν ξεκίνησε η κρίση, ένα εξώφυλλο περιοδικού που έφερε τον τίτλο «Η τηλεόραση σε κρίση» και από κάτω ένα κολάζ 13 τηλεοπτικών προσώπων, εκ των οποίων μόνο ένας ήταν ηθοποιός. Οι ηθοποιοί γίναμε ξαφνικά φιλοξενούμενοι στο ίδιο μας το σπίτι!

- Φοβάσαι μήπως δεν πληρωθείς;

Ναι, είναι ένας κίνδυνος και δεν ζω ουτοπικά. Θέλω ωστόσο να πιστεύω ότι δεν θα μας συμβεί.

- Εβγαλες χρήματα από την τηλεόραση;

Ναι, και έβγαλα και αποταμίευσα. Ποτέ δεν ήμουν σπάταλος γιατί δεν είχα απωθημένα. Δεν ήμουν πλούσιος. Οι γονείς μου ήταν καθηγητές Αγγλικών και μεγάλωσα σε μια γειτονιά στο Κερατσίνι. Ωστόσο, είχαμε άλλες προτεραιότητες. Δεν αγοράζαμε καινούριο αμάξι, αλλά επιλέγαμε να πάμε ένα καλό ταξίδι το καλοκαίρι. Δεν έμαθα σε υλικές προτεραιότητες, γι’ αυτό και ποτέ δεν έκανα υπερβολές.


- Θα συμμετείχες στο «Dancing with the stars» ή στο «Your face sounds familiar»;

Οχι, δεν θα το έκανα γιατί δεν θα μπορούσα να το υποστηρίξω. Εχω την ανάγκη του θεατρικού σανιδιού. Επίσης, δεν θέλω να ξεγυμνωθώ ως χαρακτήρας. Δεν έχω λόγο να το κάνω. Το όνειρό μου ήταν να γίνω ηθοποιός, να παίζω ρόλους και να γίνω γνωστός και αγαπητός μέσα από τη δουλειά μου. Οχι να γίνω γνωστός με οποιονδήποτε τρόπο. Εχει διαφορά.

- Σε μπλόκαρε η ξαφνική αναγνωρισιμότητα;

Δοκιμάστηκα, προβληματίστηκα και υπήρξαν στιγμές που βρέθηκα σε αμηχανία, μη ξέροντας πώς να διαχειριστώ την αναγνωρισιμότητά μου. Αν το έχανα, πιστεύω ότι δεν θα το έβρισκα ξανά.

- Στην προσωπική σου ζωή, ωστόσο, ενοχλήθηκες όταν είδαν το φως της δημοσιότητας κάποιες φωτογραφίες με την πρώην σύντροφό σου Πηνελόπη Πλάκα...



Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Δεν ήμουν επιθετικός, απλά προσπαθούσα να κρατήσω σε μια ισορροπία μερικά πράγματα, ώστε να μην είναι πιο σημαντική η σχέση μας από τη δουλειά μας.

- Τελικά, η δημοσιότητα κάνει καλό ή κακό σε μια σχέση;

Αν η σχέση δεν κρατήσει μια καλή απόσταση και ισορροπία από τη δημοσιότητα, τότε μπορεί να καταστραφεί.

- Τι αναζητάς από μια γυναίκα;

Να την αγαπήσω και να αγαπηθώ. Να διεκδικώ τη σύντροφό μου, αλλά κι εκείνη να με έχει σε προτεραιότητα.

- Είσαι ερωτευμένος;

Θα σας απαντήσω σε αυτή την ερώτηση σε μια επόμενη συνέντευξη. Καμιά φορά συμβαίνουν πράγματα που ίσως να μη γνωρίζουμε ή να γνωρίζουμε και να θέλουμε να τα κρατήσουμε μακριά από όλους...

protothema.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...